en de rest van het huis

onze nieuwe casa

uitzicht op het park (vanaf ons dakterras!)

en nog een keer het huis!

Dakterras met de magic sunflowers!

Hier een paar foto's van ons heerlijke nieuwe dakterras!

Ontbijtje voor het werk

En onze mega zonnebloemen..

Deze broertjes komen uit hetzelfde zakje en staan een paar meter verderop, ook de hele dag in de zon.

Smith and Wesson

Martijn, een collega van Mendix is een weekje in Boston voor een aantal gesprekken met mogelijke klanten en in het weekend dus tijd voor een uitje. De Mendix mannen gaan op stap naar het hoofd kantoor van Smith en Wesson in Springfield MA.

Linke Pietje

Turbo Tinus

Cousin Vinny

Tieten, schieten, waar zijn de helicopters?

NYC

Vorig weekend hebben Ineke en Willemijn op Dana Street doorgebracht terwijl wij lekker aan het peddelen waren in Maine en in ruil passen wij dit weekend op het huis van Willemijn in Chelsea! Hp is vooruit gereisd voor een meeting en ik sluit vrijdagmiddag aan. Zoals gewoonlijk genieten we weer van de heerlijke ontbijtjes, lunches en diners die NY te bieden heeft en slenteren we dit keer door de Upper East side en Chelsea en de wat dubieuzere barren in de Lower East. Het Frick museum is zeker een aanrader!

Central Park reservoir

Madison Ave

Buikie op Madison Ave

West Village

Voetbal

En wat doe je als echte Nederlander door de week om 2.45 's middags? Precies, voetbal kijken in de kroeg!

Toen ging het nog goed..

Wilderniss camping in Maine !

We hadden een lang weekend vrij ivm 4th of July. dus met zijn tweeen op pad naar South arm in Maine (linkje). Het was een lang weekend dus geen uitgebreide verhalen maar een korte foto impressie.

Donderdag nacht te laat aangekomen bij de camping - de eerste nacht dus bij de ingang in de auto geslapen.

Op weg naar onze plek, 2 uur peddelen!

QT

uitzicht vanaf onze campeerplek

en midden op het meer stond een heel mooi standbeeld. . .

onze prive campeer plek


Pietje met zijn camping-specialiteit "de bommen"

Baby Piraat!

en hier zijn ze dan , de eerste foto’s van de baby!!!

De kleine piraat is inmiddels 7cm groot en hij gedraagt zich voorbeeldig. Alles zit er op en aan, hersenen, benen armen en een neus.

Met de moeder gaat het goed en de vader houdt zich redelijk onder de spanningen.

We gaan per 1 augustus verhuizen naar een nieuw huis in de suburbs zodat junior ook een mooie kamer kan krijgen

Best Buddies Challenges

Sorry voor de lange stilte van mijn kant, eindelijk weer eens een post van HP.

Een van de echte amerikaanse experiences die je een keer moet meemaken is deelnemen aan een fundraiser. Samen met twee Duitsers (geef mijn fiets terug) en een canadees hadden wij het gelegenheids wielerteam “the Immigrants” opgericht om deel te nemen aan de Best Buddies Challenge – een fietstocht van 170 km van Boston naar Hyannisport. Best Buddies is een organizatie gericht op de mentally challenged, een groep die mij nauw aan het hart ligt.

In tegenstelling tot NL, waar elke euro voor het goede doel wordt gewaardeerd moeten er in de states harde commitments worden gegeven; deelname kan alleen door het ondertekenen van een formulier (en een heleboel waivers) waarin ik me persoonlijk garant heb moeten stellen voor 1250 USD sponsorgeld. Alles daaronder wordt direct van je eigen rekening afgeschreven ;-) .

Om er voor te zorgen dat dit geld binnenkomt moet je dus echt aan de bak, en naast de sponsor brieven naar vrienden en familie (iedereen bedankt voor de support) hebben we bij bedrijven sponsoring gevraagd en hebben we een heuse Fundraising party georganiseerd. Alles bij elkaar hebben we ruim $6000 dollar opgehaald met het team, dus genoeg om zonder financiele drama’s meet e doen aan de race. De andere uitdaging was mijn gebrekkige trainings discipline – mijn langste trainings rit was 50km geweest – en 3 weken op reis voorafgaand aan de rit maakte me lichtelijk zenuwachtig over de goede afloop.

Het leuke van de race is dat de amerikanen niet lullig zijn met de eisen die ze stellen maar dat de deelnemers op de dag zelf als koningen worden behandeld. Bij aankomst bij de start stond een volledig tourdorp opgesteld inc eten, drinken, monteurs etc etc en gedurende de hele race hebben we politie begeleiding gehad zodat het peleton nergens hoefte te stoppen. Na een regenachtige start werd het weer al snel beter en kond de korte broek aan, geholpen door een rugwindje en de jongens van de Boston Bicycle Club (die ons mee lieten fietsen in de waaier) vlogen de eerste 60 mijl voorbij. Tussen de 60 en 80 mijl begon al wat minder te worden en de laatste 20 mijl was ouderwets afzien! Gelukkig stonden ook bij de finish weer een heel tourdorp inclusief warme douche, massage, bands en een heleboel mongooltjes klaar om ons een ware helden welkom te geven.

Het is mooi om te zien hoe amerikanen ook dit weer opblazen tot een enorme happening waar kosten nog moeite waren gespaard, het zit gewoon niet in het system van de gemiddelde amerikaan om dingen klein aan te pakken – go big or go home!

Uit het rijtje gemiste kansen nog een aardige afsluiter – team de immigrants zat na een warme douche en 100 mijl fietsen redelijk stuk te wezen tijdens het diner. Op het podium stond Tom Brady – de quarterback van de patriots, net zoiets als god in deze region – speeches te geven en er kwam een vreemde, niet onaantrekkelijke vrouw, bij ons aan tafel zitten. Iedereen is welkom en aangezien we allemaal redelijk af lagen hebben we buiten het uitwisselen van wat halve beleeftheden verder geen aandacht aan de dame bested. Na afloop van het eten – en Tom Brady zijn speeches – kwam hij naar onze tafel om de dame met een kort “honey lets go” mee te nemen naar zijn gele lamborgini die alweer klaar stond. De betere celebrity spotters onder ons weten wellicht dat het braziliaanse topmodel Gisele Bundchen de chick is van Tom Brady – en wij hebben dus keurig als 4 debiele voor ons uit zitten staren tijdens het – naar alle waarschijnlijkheid – enige diner wat ik met Gisele Bundchen zal doorbrengen ;-)

Vive Les Grenouilles! Et au revoir!

Vermont

Afgelopen week kregen we opeens een verrassend leuk telefoontje van Rene! Hij en Nienke wonen nu nog in NL, maar hebben de green card lotery gewonnen en waren een tijdje terug in Boston om de bijbehorende baan te zoeken. Op een netwerk-event van de NAF deed Rene weer eens mee aan een lotery en won de hoofdprijs, een 3-daagse skireis naar Sugarbush, Vermont. UIteindelijk konden zij niet gaan en mochten wij! Gelukkig stond er nog vrij weinig op de agenda en konden de muizen ook wel een weekend zonder mijn aandacht; Op naar Vermont dus waar het de afgelopen weken onafgebroken gesneeuwd had. Heerlijk weer en verse poeder, wat wil een mens nog meer!

Tigers

Yeah! We zijn kampioen, grrrr..
Samen met onze amerikaanse vriendinnen hebben Marike en ik de beker deze sessie binnengesleept! De kampioensbiertjes deze vrijdag moet ik helaas missen omdat HP en ik de trip naar Vermont die Rene en Nienke gewonnen hadden, gekregen hebben. Wij gaan dus drie dagen relaxen in een mooi appartement onder aan de skipiste!

The Tigers!

Wie zou de kleur van onze shirts bedacht hebben..

Feestje

Op Prospect Street zijn de voormalige NL bewoners ingewisseld voor nieuwe, reden voor een feestje!

De nieuwe Prospecters; Thierry en Cuna

Ouderwets gezellig met de meisjes uit Utrecht!

Framingham

En dan is er weer sneeuw! 24 uur achter elkaar vallen de witte vlokken en staat de stad stil. State workers hebben vrij, de scholen zijn dicht en het is stil op straat.. Vervolgens gaat de zon schijnen en is het heerlijk wandelen met Tom, Femke, Calvin en Hobbs in Framingham!

Omgekeerde 'tailgate' met lekkere hapjes van de Whole Foods

En na het wandelen vermaken we Marco nog even die na 8 dagen alleen met de twee kinderen wel toe is aan wat afleiding!

Willemijn

Weekje NL

HP blijft thuis om op Julius te passen en ik ga op pad voor 8 dagen NL zonder reden! Geen verplichtingen dus heel veel tijd om iedereen te zien! Het nieuwe fototoestel komt net op tijd aan zodat er ook weer foto's voor de blog gemaakt kunnen worden.

Verjaardag Anne en Nanne

En dan is het fototoestel kwijt.. Nog geen 24 uur in NL en alleen maar bij JC-genootjes geweest.. Gelukkig vindt An het nog net de dag voordat ik wegga en dus nog wat plaatjes van de laatste avond in Pacific Parc:

Caty en ik

Lars en Erik

Coot en Jeroen

Jeroen, Diederik en Mart

Erik en An

Gelukkig is er is er niet veel veranderd; mijn vriendinnen vallen nog steeds goed in de smaak bij de vrienden van HP!

Gezellig!

Willie en haar nieuwe vriend Moshe

Goedgekeurd door de nieuwste aanhang!

De blondies op de dansvloer

Leuk om jullie allemaal weer gesproken te hebben! Heb er van genoten en ik kijk alweer uit naar september!