Nantucket

Voor de kust van Cape Cod liggen twee eilanden, Martha’s Vineyard en Nantucket (op zijn HP’s uitgesproken als Nantoequet). En als het dan opeens lekker weer is.. Vol verwachting gingen we naar ons nieuwe 'Vlieland', met de boot vanaf Hyannis, zo'n anderhalf uur van Boston.


Op de boot was meteen het eerste verschil duidelijk; geen ouderwetse veerpont, maar een supersnelle boot die van alles, zoals wireless internet is voorzien!


Na een uurtje varen stonden we midden in een schattig stadje. Helemaal verpest door de lelijke gebouwen in en rondom Boston waar geen enkele richtlijn voor bebouwing lijkt te zijn, waren we meteen verkocht; mooie, goed onderhouden huisjes en de schattige straatjes gelegd met keien.


Op naar ons Bed & Breakfast, een huis met mooie kamers en een terras. Om bij te komen van de vrijdagmiddag borrel die wegens zon ook al erg vroeg was begonnen, eerst maar wat relaxen in de zon.

Zondag vroeg op voor een fietstocht rond het oostelijk deel van het eiland en een wandeling over het strand



Bij terugkomst stond er een flesje witte wijn van het huis op ons te wachten, een goede afsluiting van een heerlijk zonnig weekend! Deze 'posh' versie van Vlie bevalt ons wel, al moesten we wel denken aan het tentje in de duinen..

Hp met vriend terug op de boot

Lideke en Bente

Het nieuwe seizoen is begonnen met fris bezoek! Dit keer waren Lideke (het zusje van HP) en Bente op bezoek. Na een lange busrit van 24 uur vanuit Toronto konden wij ze verwelkomen in Weston waar we weer een weekje op de honden en het huis van Marco en Sarah aan het passen waren. Na een goed nachtje slapen waren de dames er weer bovenop en moesten ze hun D.E.R.M. reputatie waarmaken op de pistes van Mount Sunapee. Verse sneeuw, een paar zonnestralen en een mooi snowboard funpark, wat wil je nog meer (Stephan; een helmpje?).

Piet en Li bij de apres-ski!

Stephan en ik

?

Daarna een dansje in de Gypsies waar Lideke en Bente in eerste instantie niet binnen mochten op gympen.. Gelukkig woont Maarten (met de kleine voetjes) om de hoek en vond de uitsmijter dat de meisjes er een stuk beter uitzagen op afgetrapte suede brooks??? Rare jongens die Amerikanen..

Parking for Dutch only

Eindelijk sneeuw (met een beetje regen..)

En zo ziet het er nu uit op mijn dagelijkse tocht naar het ziekenhuis. Hier het uitzicht over de Charles River, op dit moment onder een laagje ijs. Koud, maar wel bijna elke dag strak blauw!


En zo wordt ervoor gezorgd dat wij het niet koud hebben in de winter:

Bommen in Boston..

Een reclamestunt in 8 amerikaanse steden heeft Boston op zijn kop gezet! Op andere plekken was blijkbaar niets aan de hand..

Zie hier en oordeel zelf: een bom??
http://link.brightcove.com/services/link/bcpid464021224/bctid464024842


Comment in de Boston Globe:

Wednesday, January 31, 2007

Suspicious packages part of Turner Broadcasting marketing campaign

By Mac Daniel, John Ellement, and Andrew Ryan, Globe Staff

Turner Broadcasting acknowledged late this afternoon that the suspicious objects that ignited fears of bombs across Boston today were magnetic lights that were part of an outdoor marketing campaign for an adult cartoon.

Turner was promoting Adult Swim's animated television show "Aqua Teen Hunger Force" in Boston and nine other cities, according to a statement e-mailed by Shirley Powell, a company spokeswoman.

"Parent company Turner Broadcasting is in contact with local and federal law enforcement on the exact locations of the billboards," the e-mail statement said. "We regret that they were mistakenly thought to pose any danger."

Governor Deval Patrick said in a statement that he was "deeply dismayed" by the "stunt."

"I understand that Turner Broadcasting has purported to apologize for this," Patrick said. "I intend nonetheless to consult with the Attorney General and other advisors about what recourse we may have."

Boston Mayor Thomas M. Menino also blasted the company.

"I am prepared to take any and all legal action against Turner Broadcasting and its affiliates for any and all expenses incurred during the response to today's incidents," Menino said in a statement. "Boston will look to coordinate our efforts going forward with Cambridge, Somerville and any other affected agencies."

"Aqua Teen Hunger Force" airs late at night and involves animated characters that are depicted as fast food products, including a ball of ground meat, French fries, and a milk shake.

The objects that had been placed on bridges and other infrastructure across the city are patterns of lighted dots in the shape of boxy characters on the cartoon show. The flashing lights are on black rectangles a little larger than laptops.

Boston 2007

We zijn alweer 2 weken terug en eindelijk bijgekomen van de erg gezellige afscheidsborrel.. Zaterdagochtend 10.00 vertrek was even lastig. Op Schiphol nog koffie gedronken met Diederik en Titia die de auto kwamen ophalen en toen op naar IJsland. Het vliegtuig was bijna leeg en de drie stoelen per persoon kwamen goed uit! In Reykjavik aangekomen waren we weer tot leven gekomen, maar het laatste waar we op zaten te wachten was wel nog een vlucht. Het aanbod van Iceland Air; 2 gratis tickets naar een willekeurige Icelandair bestemming, een hotel met lekker eten en de volgende dag business class naar Boston kwam dan ook op precies het juiste moment!
Zaterdagavond hebben we heerlijk gerelaxed in het hotel en zondag zijn we 'de stad' in geweest die er nu de storm en regen was gaan liggen al heel wat vriendelijker uitzag. Vanaf de kerk was er een mooi uitzicht met een opkomende zon (om 12.00 's middags). Een beetje jammer was het dat alles dicht was. De IJslanders hadden de avond ervoor een heel groot feest met urenlang vuurwerk gehad om het einde van de kerstdagen te vieren.. Dit was dus op 5 januari!

In Boston aangekomen werden we koeltjes ontvangen door Julius. Hij liet even merken dat het niet gezellig was om achter gelaten te worden. Dit ondanks alle goede zorgen van Amol, de Indische buurman en Mark, de dispuutsgenoot van HP die een week op ons huis had gepast. Inmiddels is het poezetrauma weer geheeld, nu HP vanuit huis voor ViCi werkt is er volop aamdacht.

In het lab heb ik alle proeven weer opgestart. Mijn baas Dan had mijn laatste experimenten afgemaakt zodat ik meteen de data kon analyseren. Het begint ergens op te lijken, al was het wel jammer dat de p value van het belangrijkste experiment 0.053 was.. Om nu een p<0.05 te krijgen ben ik nu de groepen groter aan het maken. Hopelijk over 6 weken goed nieuws en dus ook een nieuw project! Vanaf de zomer krijg ik ook hulp van Ernst, een student uit het UMCU die via Prof. Borel Rinkes (mijn promotor) voor 6 maanden naar het lab komt.

Het begint nu ook wat kouder te worden hier. Meestal rond het vriespunt met uitschieters naar -12 's nachts.. Er is nog geen sneeuw gevallen in Boston, maar wel in de bergen in New Hampshire en daarom gaan we dit weekend skien!

IJsland

Op weg naar Nederland stoppen we 25 uur op IJsland voor wat QT. Omdat onze vlucht vanuit Boston 4 uur vertraagd is komen we ietwat gebroken aan.


Met onze gehuurde Yaris rijden we meteen naar de Blue Lagoon Hotspring om heerlijk bij te komen.


Het water is lekker warm terwijl het boven water rond de 5 graden boven celcius is. Ook de exfoliating klei vindt goed aftrek!


Na deze verwenmiddag rijden we door naar Reykjavik. Inmiddels is het flink gaan waaien en regenen. We lunchen in de Irish pub met uitzicht op de winkelstraat en komen hier niet meer weg.. Een erg gezellige middag dus, ondanks dat we niet heel veel van de stad gezien hebben. Rond 7 uur storten we in en gaan we terug naar Kevlavik en liggen we keurig om half 9 in bed. Resultaat; van 1-4 ‘s nachts zijn we weer klaarwakker.. Buiten is de storm alleen maar erger geworden en het lawaai van de wind doe tons denken aan Argentinie, waar onze tent de hele nacht platgeslagen werd door de wind.
Na een kort nachtje staan we weer om half 7 op het vliegveld om tot de ontdekking te komen dat we niet voor 12.00 vertrekken.. Gelukkig is er hier op het vliegveld wat meer te doen dan in Boston!

Kerstborrels

Het is Holiday season en dat zal iedereen weten.. De gemiddelde Amerikaan gaat graag met de auto op pad, bij voorkeur op zaterdag en zondag naar een mall. Het resultaat hiervan is dat het al twee weken bijna niet te doen is om boodschappen te doen! Bij de Russo's (groenten en fruit) ziet het zwart van de mensen terwijl hier niet eens uitverkoop is. Wel heeft deze winkel de hele parkeerplaats volstaan met kerstbomen in alle maten. Je kan er een uitzoeken en dan wordt hij voor je neus in een soort strak net gedaan en vervolgens boven op je auto gebonden. Als ik probeer een cadeau te kopen in de Cambridge Side Galeria ben ik blij dat ik op de fiets ben. Agenten houden het verkeer tegen zodat de auto's makkelijk de parkeergarage in en uit kunnen rijden, dat dit wat files veroorzaakt ontgaat ze geheel, de klant is koning! Binnen is het net Eurodisney, overal versieringen en etende mensen die zelfs dit overvolle winkelcentrum, zien als een leuk uitjes. Ik krijg de indruk dat alles gratis is, iets wat toch tegen blijkt te vallen.

Daarnaast veel gezellige borrels. Vorig weekend het kerstdiner van mijn lab. Waar HP kennis kon maken met mijn collega's. Sommige zijn erg gezellig, maar het gros praat toch het liefste over wetenschap.. Na een wat basic diner, gaf de baas nog een speech waarin hij alle nieuwe post-docs ging voorstellen, op zijn manier; Dit is Walid, zijn vrouw zoekt nog een baan. Dit is Annique, ze is dit jaar getrouwd?? Je hoort het al, mijn werkzaamheden de afgelopen 10 maanden hebben een verpletterende indruk gemaakt.. Na een kennismakingspraatje van Dr. Jain met HP, Jain: 'Are you also in academics?' HP:'Ehh, no I'm in business', Dr Jain: 'interesting..' zijn we hem maar weer gesmeerd aangezien het feest niet helemaal los kwam. Al een stuk gezelliger was het kerstdiner bij Ash een ouwe Indier die we kennen van het hockey op MIT die ons had uitgenodigd in een enorme villa in Wellesley. Heerlijk eten en drinken, terwijl wij van de ene verbazing in de andere vielen. Bioscoop in de kelder, enorme keuken, 3 eetkamers een gastenvleugel met 3 slaapkamers met badkamer een oprijlaan met parkeerplaats voor alle dikke BMW's.. Na dit dineetje hadden we ook nog een feestje in ons oude huis, met als thema Blanc! Op ons lijf geschreven dus. Zondag nog een etentje en maandag dus volledig uitgerust weer aan het werk.. Nog twee dagen en dan stappen we op het vliegveld naar IJsland waar we 25 uur hebben om het eiland te verkennen voordat we doorvliegen naar NL! We hebben allebei erg veel zin om iedereen weer te zien! Nu nog even alles afmaken en overdragen en dan komen we eraan!

Voor wie het nog niet weet, 5 januari is er een borrel in de Eigen Schuld, we hopen jullie daar allemaal te zien!

Tot volgende week

Sinterklaas

Nadat de Sint Nederland weer had verlaten, deed hij Boston nog even aan. Zondagmiddag hadden we een heerlijke lunch bij ons thuis, met surprises en gedichten! Omdat Dan er ook bij was, de gedichten in het engels, best lastig..

HP en zijn kalkoen

Tom met het Happy Island

Marco en Elisabeth

Maarten en Stephan

Thanksgiving

Onze eerste Thanksgiving in de US. Ik had al wel wat verhalen gehoord, maar het eerste mailtje in mijn inbox schijnt nieuw licht op deze zaak.. Dr. Jain (de baas) laat weten dat iedereen vandaag op tijd mag stoppen met werken om tijd door te brengen met zijn familie! Is hij ziek?? Dit heb ik nog nooit gehoord.. Om 3 uur is het lab uitgestorven en ga ik ook maar naar huis. Hp is met Stephan een wijntje aan het drinken en ik hoef me niet druk te maken over de kalkoen, dus.. Maar een boekje lezen!
Donderdagavond gaan we voor het diner naar Dico en Mirella, er gingen geruchten dat het geen traditionele maaltijd ging worden, maar gelukkig, wat lag er in de pan:



Na het eten een potje Koehandel en Kolonisten gedaan waarna het echt te laat was voor een laatste boompje klaverjas.. Al tien maanden sta ik droog, kan ik het nog wel?

Oproep: Wie wil er jassen tussen 28 dec en 4 jan?? In Gemert wellicht?

Theo Maassen

Samen met de verschillende Nederlandse clubs in Boston (NLBorrels, Dutch Club, Netherlands American Business Group) en de Nederlandse community in NY en Chicago is de Nederlandse cabaretier Theo Maassen naar de US gehaald.

Theo was op vakantie/honeymoon in de US en deed een paar optredens in Amerika. In Nederland heeft hij het afgelopen jaar met zijn show: "Tegen beter weten in" alle grote cabaret prijzen gewonnen. Zijn optreden in Boston was echt de allerlaatste show keer voordat die definitief het archief in gaat. Maandag was Boston aan de beurt; in een bomvol theather in Sommerville en hebben we allemaal kunnen genieten van een zeldzaam geestige, rauwe, mooie show, waarbij enorm brakke grappen worden afgewisseld met hele rake observaties. Op een oudere man na heeft iedereen enorm genoten. Na afloop is er uitgebreid nageborreld met Theo en zijn kersverse vrouw.

Leuk om een keer een cabaratier van dichtbij mee te maken en te horen hoe een show ontstaat, wat werkt en wat niet en hoe de cabaratiers wereld in elkaar zit. Het is een heel relaxte kerel die op geheel eigen wijze de wereld observeert en op bijzonder geestige wijze dingen in een perspectief kan plaatsen.

Geslaagd project en zeker voor herhaling vatbaar, dus Nederlandse cabaretiers, als jullie een keer in de buurt zijn dan zijn jullie van harte welkom!

Harvard vs Yale

College American Football Harvard vs Yale, zaterdagmiddag 12.00 de wedstrijd van het jaar!
Later blijkt dat dit toch allemaal wel meevalt.. De 10 oudste colleges, ook wel bekend als Ivy league hebben hun eigen competitie, waarschijnlijk om het gebrek aan sportieve kwaliteiten van deze bollebozen niet teveel aan het licht te brengen.. Maar ondanks het niveau van de nerden-afdeling, toch heel veel mensen op de been.
De afrit van Memorial Drive is afgezet en het parkeerterrein staat vol met pick-up trucks voor de tail gate parties! Veel drank, deftige hapjes en dronken tieners die eindelijk een keer een biertje mogen drinken zonder betrapt te worden op een fake ID.
In het stadion is het lekker druk en halverwege de wedstrijd is er al geen hot-dog meer te krijgen, jammer, daar kom je uiteindelijk toch voor! Verder is aan alles gedacht, cheerleaders en optredens tussendoor. Het is dan ook een beetje een domper dat Harvard met 17 - 34 wordt ingemaakt..



Gelukkig heelt een biertje in de Shays snel alle wonden!

Bruiloft Tom en Femke

Californication

Na alle vakantie gangers die we hebben mogen entertainen zijn we nu zelf aan de beurt. We gaan lekker met zijn tweeen op vakantie naar California. Als goed geograaf wil ik zoveel mogelijk van dit enorme land zien en California is een van de staten die je moet hebben meegemaakt. California is na Texas de grootste staat van de US en is een van de economische powerhouses van America. Verder hebben ze een oude mister world als gouverneur (Arnold
Swartzenegger), staan de hoofdkantoren van Google en Apple in Sillicon Valley en is de staat bekend voor zijn "West Coast" mentaliteit wat synoniem is voor een relaxed beach oriented easy going way of life. Genoeg redenen om een week van onze spaarzame amerikaanse vakantie in te zetten.

Go West !

Na een gezellige afscheidsborrel met Diederik (die nog een paar dagen in Boston bleef) en een emotineel afscheid van onze derde huisgenoot Julius zijn we zaterdag ochtend om 6:00 AM op de luchthaven om de directe ochtendvlucht naar San Francisco te nemen. Na de gebruikelijke ellende met het inchecken en de security checks als laatste aan boord van het vliegtuig
en na 5 uur vliegen landen we 2704 mijl verder in een zonnig San Francisco.

Union Square

In SF logeren we twee dagen bij mijn oud huisgenoot en dispuutsgenoot Bertrand die aan Berkely onderzoek doet. We worden door Bertrand opgehaald en meteen meegenomen naar zijn prachtige appartement , gelegen in de ruigste wijk van SF, Tenderloin. Veel hoeren (met en zonder benen/gebit), junks, alcoholisten, dus genoeg te zien. Bertrand verteld dat er door het lekkere klimaat enorm veel daklozen zijn in SF en dat is goed te merken. Na een
lekkere kop koffie en een goed ontbijt gaan we onder de bezielende leiding van Bertrand de stad in.

Cable car

Het is fantastisch weer en dit weekend staat in het teken van de jaarlijkse Fleet Week, een soort Marine parade. Boven de baai en rondom de Golden Gate bridge is een vliegshow van de Blue Angels, het stuntteam van de US navy, de haven ligt vol met vliegdekschepen en overal lopen honderden matrozen die na een aantal weken op zee er goed zin in lijken te hebben. Na de show hebben we de lokale oesterbar een boel dollars rijker en 36 oesters armer gemaakt, waarna we via een gay karaoke bar naar de hippe wijk Mission zijn afgereisd om te eten drinken. Leuke avond gehad en veel van de local flavour van SF kunnen proeven.

Zondag staat in het teken van de SF versie van de in Utrecht bekende Typhoon wieler klassieker, we trekken ons wielren pak aan, kopen wat te eten en drinken en gaan op onze gehuurde MTB's op pad. Via de Golden Gate Bridge (erg groot en mooi) naar het Golden gate national park.




Het weer is fantastisch en de stad SF en de omgeving is waanzinnig mooi. Na een paar fikse colletjes te hebben genomen krijgt Bertrand de bolletjes trui en HP de
prijs voor de snelste downhill afdaling. Halverwege de tocht een stop bij ....point, een prachtige vuurtoren bij de monding van de SF Bay. Ook vandaag treden de Blue Angels op en vanaf de vuurtoren kunnen we prachtig zien hoe de vliegtuigen hun formaties vormen voordat ze over (en onder!) de golden gate bridge door vliegen richting de stad, erg gaaf.


Met de ferry langs Alcatraz terug gevaren naar de stad en 's avonds videootje gekeken bij Bertrand en hard gecrashed op de bank.



Maandag ochtend gaat Bertrand naar het lab en vertrekken we naar de autoverhuur om onze auto te regelen. Na wat heen en weer onderhandelen mogen we onze kleine Mazda-the inwisselen voor een gouden Toyota SUV en kunnen we in stijl aan onze tocht beginnen.

Yosemite National Park

Onze eerste stop is Yosemite park, 6 uur rijden vanaf SF en een van de meest indrukwekkende National Parks van de US. Er is een continue struggle tussen het beschermen van deze onwaarschijnlijk mooie vallei en op een goede wijze de 6 miljoen jaarlijkse bezoekers te laten genieten van de natuur. Het centrale punt van het park (Yosemite village) lijkt op een soort mix tussen de Efteling en een scouting kamp. Je verwacht niet direct dat je midden in een national park een tank station, restaurants, pin automaten etc aantreft maar toch is het op zo'n manier ingericht dat het er allemaal acceptabel uit ziet. We hebben niets gereserveerd dus we kunnnen niet terecht op de grote camping (waar op zijn amerikaans wordt gekampeert, dus met een tot kamper omgebouwde vrachtwagen, met hierachter een aanhanger voor je auto, BBQ, motorfiets en boot).

We wijken uit naar Camp 4 waar alle echte bergbeklimmers slapen. Erg gezellige sfeer en veel professionele klimmers die op de enorme big walls afkomenn. We maken kennis met onze buurman, die verteld dat hij een gezochte gevangene is en al maanden op zijn fiest door de US reist, hij is redelijk weird en blijft maar in een soort microfoon praten tegen zijn "vrienden" die nog op de berg zitten. Er wordt nooit geantwoord en ik denk dat zijn vrienden vooral in zijn hoofd bestonden. Na een half uur met onze buurfreak is het genoeg en verkassen we naar het kampvuur van een paar Nederlandse klimmers. Gezellig rond het kampvuur gezeten en de stoere verhalen van de klimmers aangehoord. Hun claim to fame was dat zij "the Nose" in 23 uur hadden beklommen en zij claimden dat zij de eerste Nederlanders waren die binnen 24 uur deze kilometer hoge steile wand hadden bedwongen. Een prestatie van formaat en erg gaaf om te horen hoe zoiets gaat. (ze wisten overigens te vertellen dat hun 23 uur aardig was maar dat de snelste beklimming ooit 2 uur en 45 minuten was!).

de berencamping

Wij besluiten dat "the Nose" voor ons nog een brug te ver is en zetten in op het beklimmen van de Half Dome. Met volle bepakking de bergen in getrokken en omdat de gemiddelde Amerikaan niet meer dan 1 mijl van zijn auto durft te komen loop je binnen een half uur in de meest prachtige natuur zonder ook maar iemand te zien of horen. Yosemite maakt zijn reputatie waar en is onwaarschijnlijk mooi. We slapen halverwege de top en worden meteen getrakteerd op een freak storm met hagel en sneew.
We duiken om een uur of 3 's middags onze tent in en komen daar eigenlijk niet meer uit, heerlijk bijgeslapen en gerelaxed.


Na een koude nacht rond 5:30 opgestaan spullen in de rugzak gedaan en op weg naar de top. Het weer is volledig bijgetrokken en we lopen onder een strak blauwe hemel richting de top van Half Dome.

Hp bijna boven

Het laatste stuk is aan ijzeren kabels omhoog. Hard werken maar de beloning is er naar, de half dome top is prachtig en je kunt het hele park vanaf de top zien. Omdat we zo vroeg waren kunnen wij claimen dat we op 11 oktober de eerste mensen waren die de top van Half Dome, Yosemite park hebben bereikt.

Uitzicht vanaf de top

Afdalen was nog een behoorlijk kluif en met zure benen en pijnlijke spieren. Moe maar voldaan zijn we aan het einde van de middag terug in de vallei aangekomen.

Omdat we weinig tijd hebben en veel km te gaan, besluiten we 's avonds nog een paar uur te rijden, gelukkig is de Tioga pas open en kunnen we over een prachtige bergpas een behoorlijk stuk afsnijden. We slapen in Bishop, wat zo saai is dat er echt werkelijk niets over te vertellen is.

Death Valley

the Golden Toyota

Na de bergen vandaag de woestijn, California is ongelovelijk divers en vanuit Bishop rijden we via kleine dirtroads death valley in. We zijn allebei nog nooit in de woestijn geweest en vinden het behoorlijk spannend. We rijden over ruige wegen door de bergen een enorme verlaten vallei in, zover je kan zien is er niets dan leegte en als je buiten de auto staat hoor je helemaal niets een bizarren en mooie ervaring en voor het eerst in weken/maanden heb ik het gevoel echt weg te zijn van de beschaafde wereld.

We rijden ruim anderhalf uur zonder iemand te zien en genieten met volle teugen. Het eerste teken van beschaving in Scotty's castle, een enorme
mediterane villa die door een rijke verzekeringen magnaat is neergezet in de woestijn. De villa is het resultaat van een mooie vriendschap tussen een cowboy en een society figuur.

Cayote aan het schooien bij toeristen!

De temperatuur stijgt lekker door en met de AC op volle kracht rijden we naar Furnance Creek, het centrum van de valley. Waar het in Yosemite wel is gelukt om een balans te vinden tussen de commercie en natuurschoon is de balans in Funance Creek helaas in het voordeel van de commercie beslecht. Naast de funnance creek golf course (midden in death valley!!!) is er een living example te vinden van de nadelnen van een monopolie. Er is een restaurant dat het presteert om tegen een vorstelijk tarief een buffet neer te zetten wat met stip het meest smakeloze is wat ik in mijn leven heb geproefd. Met een misselijk gevoel verlaten we Funance creek en de combinatie van het frituur buffet en de buitentemperatuur die inmiddels richting de 100 F gaat maakt het een pittege after dinner dip.

We rijden door naar Badwater, het laagste punt van de US (met uizicht op MT..... Het hoogste punt van de continental US).

Las Vegas

Na al dit moois is het tijd voor iets heel anders.........Las Vegas! Een groter contrast kan je bijna niet hebben maar 2 uur nadat we de serene rust van death valley achter ons hebben gelaten rijden we fabulous Las Vegas in!! Over de strip rijden we deze surrealistische oase in de woestijn in. De totale gekte schreeuwt je tegenmoet en zoals meer dingen in Amerika wordt in Sin city alles tot in het extreme overdreven. Mensen lopen drinkend en rokend over straat, (dit kan nergens in de US maar in Vegas gelden andere wetten), hoeren lopen tussen de hummers en ferrari's door en overal lopen uitgelaten amerikaanen. Op straat hangt een prachtige gespannen en hoopvolle sfeer, vanavond gaan we rijk worden !

Wynn

We checken in bij hotel Circus Circus een hotel dat het goed zou doen in de competitie voor het most Cheesy hotel van de wereld. Nadat we alle in clowns pak gestoken bediening hebben uitgelachen en even hebben gedouched gaan we in beste pak de stad in. Na een flesje wijn in het prachtige Wynn hotel gaan we op weg naar het restaurant in de Bellagio (zie oceans 11)
Helaas laat ik me verleiden tot wat snel gokwerk waardoor we binnen een half uur door ons budget heen zijn..

Gelukkig weet Piep beter hoe het spelletje werkt; eerst goed eten en drinken en dan rustig spelen met veel muntjes, en winnen we alles de volgende dag weer terug!

Route 1

Na 24 uur Vegas stappen we weer in de auto en rijden we naar het westen tot aan de kust. Vanaf hier rijden we nog 200 mijl over de bekende Route 1 terug naar San Francisco. Jammer genoeg is het weer niet echt fantastisch waardoor de sfeer er op het strand van Santa Cruz niet lekker uitkomt. Onderweg zien we ook wel surfers, die in hun wetsuits op hun board liggen te wachten op de perfecte wave, maar tegen een grijze miezerachtige achtergrond, lijken ze niet op de dudes van de televisie en krijg je toch eerder medelijden met ze..

Hearst Castle

Omdat we in de hele vakantie nog geen museum/toeristische atractie hebben bekeken, gaan we naar Hearst Castle. Dat hadden we beter niet op een zondag middag kunnen doen.. Voor 20 dollar mogen we met een bus de berg op en krijgen we een enorm oninteressante rondleiding van een lokale man. Het enige wat we ons herinneren is: Geen flits, ook niet buiten, dit kan mensen verblinden en leiden tot schadeclaims.. Niet afdwalen van de groep, dit is ook niet mogelijk aangezien de vrouw van deze meneer als een politieagent achteraan loopt. Niet van het tapijt af als je door de vertrekken loopt, wanneer ik per ongeluk 1 voet 10 cm van het tapijt af op de grond zet gaat het alarm af.. enz.. Heel gezellige staat dat California!

Terug in San Francisco gaan we nog een laatste keer eten met Bertrand en Marize die inmiddels is aangekomen. En dan is het maandagochtend weer tijd om terug te gaan naar Boston..

Diederik en Titia

Nadat Diederik en Titia in Maine zijn gaan kamperen en voordat ze weer op pad gaan naar New York een leuk uitstapje met een paar collega's uit het Steele Laboratory: Apple picking in New England. Het klinkt nogal suf (en dat is het ook..) maar het trekt verbazend veel mensen. We rijden een uur de stad uit om erachter te komen dat we niet de enigen zijn deze zaterdagmiddag! De parkeerplaatst van deze 'farm' staat vol met SUV en sommige delen van de appelgaard zijn al helemaal kaal geplukt. Als je iets verder van het pad loopt zijn er echter volop lekkere appels te vinden!
Als de tassen vol zijn en de lunch op rijden weer terug om de taart te bakken. Het recept van allerhande.nl (anderhalf uur in de over??) levert niet het gewenste resultaat. Er zijn nog heel wat appels over, dus als iemand ons kan laten weten hoe je een lekkere appeltaart bakt, graag!

De appels

Titia in actie

Collega uit het Steele Laboratory

HP en Died beklimmen Mount Washington

Boven vriest het..