Californication

Na alle vakantie gangers die we hebben mogen entertainen zijn we nu zelf aan de beurt. We gaan lekker met zijn tweeen op vakantie naar California. Als goed geograaf wil ik zoveel mogelijk van dit enorme land zien en California is een van de staten die je moet hebben meegemaakt. California is na Texas de grootste staat van de US en is een van de economische powerhouses van America. Verder hebben ze een oude mister world als gouverneur (Arnold
Swartzenegger), staan de hoofdkantoren van Google en Apple in Sillicon Valley en is de staat bekend voor zijn "West Coast" mentaliteit wat synoniem is voor een relaxed beach oriented easy going way of life. Genoeg redenen om een week van onze spaarzame amerikaanse vakantie in te zetten.

Go West !

Na een gezellige afscheidsborrel met Diederik (die nog een paar dagen in Boston bleef) en een emotineel afscheid van onze derde huisgenoot Julius zijn we zaterdag ochtend om 6:00 AM op de luchthaven om de directe ochtendvlucht naar San Francisco te nemen. Na de gebruikelijke ellende met het inchecken en de security checks als laatste aan boord van het vliegtuig
en na 5 uur vliegen landen we 2704 mijl verder in een zonnig San Francisco.

Union Square

In SF logeren we twee dagen bij mijn oud huisgenoot en dispuutsgenoot Bertrand die aan Berkely onderzoek doet. We worden door Bertrand opgehaald en meteen meegenomen naar zijn prachtige appartement , gelegen in de ruigste wijk van SF, Tenderloin. Veel hoeren (met en zonder benen/gebit), junks, alcoholisten, dus genoeg te zien. Bertrand verteld dat er door het lekkere klimaat enorm veel daklozen zijn in SF en dat is goed te merken. Na een
lekkere kop koffie en een goed ontbijt gaan we onder de bezielende leiding van Bertrand de stad in.

Cable car

Het is fantastisch weer en dit weekend staat in het teken van de jaarlijkse Fleet Week, een soort Marine parade. Boven de baai en rondom de Golden Gate bridge is een vliegshow van de Blue Angels, het stuntteam van de US navy, de haven ligt vol met vliegdekschepen en overal lopen honderden matrozen die na een aantal weken op zee er goed zin in lijken te hebben. Na de show hebben we de lokale oesterbar een boel dollars rijker en 36 oesters armer gemaakt, waarna we via een gay karaoke bar naar de hippe wijk Mission zijn afgereisd om te eten drinken. Leuke avond gehad en veel van de local flavour van SF kunnen proeven.

Zondag staat in het teken van de SF versie van de in Utrecht bekende Typhoon wieler klassieker, we trekken ons wielren pak aan, kopen wat te eten en drinken en gaan op onze gehuurde MTB's op pad. Via de Golden Gate Bridge (erg groot en mooi) naar het Golden gate national park.




Het weer is fantastisch en de stad SF en de omgeving is waanzinnig mooi. Na een paar fikse colletjes te hebben genomen krijgt Bertrand de bolletjes trui en HP de
prijs voor de snelste downhill afdaling. Halverwege de tocht een stop bij ....point, een prachtige vuurtoren bij de monding van de SF Bay. Ook vandaag treden de Blue Angels op en vanaf de vuurtoren kunnen we prachtig zien hoe de vliegtuigen hun formaties vormen voordat ze over (en onder!) de golden gate bridge door vliegen richting de stad, erg gaaf.


Met de ferry langs Alcatraz terug gevaren naar de stad en 's avonds videootje gekeken bij Bertrand en hard gecrashed op de bank.



Maandag ochtend gaat Bertrand naar het lab en vertrekken we naar de autoverhuur om onze auto te regelen. Na wat heen en weer onderhandelen mogen we onze kleine Mazda-the inwisselen voor een gouden Toyota SUV en kunnen we in stijl aan onze tocht beginnen.

Yosemite National Park

Onze eerste stop is Yosemite park, 6 uur rijden vanaf SF en een van de meest indrukwekkende National Parks van de US. Er is een continue struggle tussen het beschermen van deze onwaarschijnlijk mooie vallei en op een goede wijze de 6 miljoen jaarlijkse bezoekers te laten genieten van de natuur. Het centrale punt van het park (Yosemite village) lijkt op een soort mix tussen de Efteling en een scouting kamp. Je verwacht niet direct dat je midden in een national park een tank station, restaurants, pin automaten etc aantreft maar toch is het op zo'n manier ingericht dat het er allemaal acceptabel uit ziet. We hebben niets gereserveerd dus we kunnnen niet terecht op de grote camping (waar op zijn amerikaans wordt gekampeert, dus met een tot kamper omgebouwde vrachtwagen, met hierachter een aanhanger voor je auto, BBQ, motorfiets en boot).

We wijken uit naar Camp 4 waar alle echte bergbeklimmers slapen. Erg gezellige sfeer en veel professionele klimmers die op de enorme big walls afkomenn. We maken kennis met onze buurman, die verteld dat hij een gezochte gevangene is en al maanden op zijn fiest door de US reist, hij is redelijk weird en blijft maar in een soort microfoon praten tegen zijn "vrienden" die nog op de berg zitten. Er wordt nooit geantwoord en ik denk dat zijn vrienden vooral in zijn hoofd bestonden. Na een half uur met onze buurfreak is het genoeg en verkassen we naar het kampvuur van een paar Nederlandse klimmers. Gezellig rond het kampvuur gezeten en de stoere verhalen van de klimmers aangehoord. Hun claim to fame was dat zij "the Nose" in 23 uur hadden beklommen en zij claimden dat zij de eerste Nederlanders waren die binnen 24 uur deze kilometer hoge steile wand hadden bedwongen. Een prestatie van formaat en erg gaaf om te horen hoe zoiets gaat. (ze wisten overigens te vertellen dat hun 23 uur aardig was maar dat de snelste beklimming ooit 2 uur en 45 minuten was!).

de berencamping

Wij besluiten dat "the Nose" voor ons nog een brug te ver is en zetten in op het beklimmen van de Half Dome. Met volle bepakking de bergen in getrokken en omdat de gemiddelde Amerikaan niet meer dan 1 mijl van zijn auto durft te komen loop je binnen een half uur in de meest prachtige natuur zonder ook maar iemand te zien of horen. Yosemite maakt zijn reputatie waar en is onwaarschijnlijk mooi. We slapen halverwege de top en worden meteen getrakteerd op een freak storm met hagel en sneew.
We duiken om een uur of 3 's middags onze tent in en komen daar eigenlijk niet meer uit, heerlijk bijgeslapen en gerelaxed.


Na een koude nacht rond 5:30 opgestaan spullen in de rugzak gedaan en op weg naar de top. Het weer is volledig bijgetrokken en we lopen onder een strak blauwe hemel richting de top van Half Dome.

Hp bijna boven

Het laatste stuk is aan ijzeren kabels omhoog. Hard werken maar de beloning is er naar, de half dome top is prachtig en je kunt het hele park vanaf de top zien. Omdat we zo vroeg waren kunnen wij claimen dat we op 11 oktober de eerste mensen waren die de top van Half Dome, Yosemite park hebben bereikt.

Uitzicht vanaf de top

Afdalen was nog een behoorlijk kluif en met zure benen en pijnlijke spieren. Moe maar voldaan zijn we aan het einde van de middag terug in de vallei aangekomen.

Omdat we weinig tijd hebben en veel km te gaan, besluiten we 's avonds nog een paar uur te rijden, gelukkig is de Tioga pas open en kunnen we over een prachtige bergpas een behoorlijk stuk afsnijden. We slapen in Bishop, wat zo saai is dat er echt werkelijk niets over te vertellen is.

Death Valley

the Golden Toyota

Na de bergen vandaag de woestijn, California is ongelovelijk divers en vanuit Bishop rijden we via kleine dirtroads death valley in. We zijn allebei nog nooit in de woestijn geweest en vinden het behoorlijk spannend. We rijden over ruige wegen door de bergen een enorme verlaten vallei in, zover je kan zien is er niets dan leegte en als je buiten de auto staat hoor je helemaal niets een bizarren en mooie ervaring en voor het eerst in weken/maanden heb ik het gevoel echt weg te zijn van de beschaafde wereld.

We rijden ruim anderhalf uur zonder iemand te zien en genieten met volle teugen. Het eerste teken van beschaving in Scotty's castle, een enorme
mediterane villa die door een rijke verzekeringen magnaat is neergezet in de woestijn. De villa is het resultaat van een mooie vriendschap tussen een cowboy en een society figuur.

Cayote aan het schooien bij toeristen!

De temperatuur stijgt lekker door en met de AC op volle kracht rijden we naar Furnance Creek, het centrum van de valley. Waar het in Yosemite wel is gelukt om een balans te vinden tussen de commercie en natuurschoon is de balans in Funance Creek helaas in het voordeel van de commercie beslecht. Naast de funnance creek golf course (midden in death valley!!!) is er een living example te vinden van de nadelnen van een monopolie. Er is een restaurant dat het presteert om tegen een vorstelijk tarief een buffet neer te zetten wat met stip het meest smakeloze is wat ik in mijn leven heb geproefd. Met een misselijk gevoel verlaten we Funance creek en de combinatie van het frituur buffet en de buitentemperatuur die inmiddels richting de 100 F gaat maakt het een pittege after dinner dip.

We rijden door naar Badwater, het laagste punt van de US (met uizicht op MT..... Het hoogste punt van de continental US).

Las Vegas

Na al dit moois is het tijd voor iets heel anders.........Las Vegas! Een groter contrast kan je bijna niet hebben maar 2 uur nadat we de serene rust van death valley achter ons hebben gelaten rijden we fabulous Las Vegas in!! Over de strip rijden we deze surrealistische oase in de woestijn in. De totale gekte schreeuwt je tegenmoet en zoals meer dingen in Amerika wordt in Sin city alles tot in het extreme overdreven. Mensen lopen drinkend en rokend over straat, (dit kan nergens in de US maar in Vegas gelden andere wetten), hoeren lopen tussen de hummers en ferrari's door en overal lopen uitgelaten amerikaanen. Op straat hangt een prachtige gespannen en hoopvolle sfeer, vanavond gaan we rijk worden !

Wynn

We checken in bij hotel Circus Circus een hotel dat het goed zou doen in de competitie voor het most Cheesy hotel van de wereld. Nadat we alle in clowns pak gestoken bediening hebben uitgelachen en even hebben gedouched gaan we in beste pak de stad in. Na een flesje wijn in het prachtige Wynn hotel gaan we op weg naar het restaurant in de Bellagio (zie oceans 11)
Helaas laat ik me verleiden tot wat snel gokwerk waardoor we binnen een half uur door ons budget heen zijn..

Gelukkig weet Piep beter hoe het spelletje werkt; eerst goed eten en drinken en dan rustig spelen met veel muntjes, en winnen we alles de volgende dag weer terug!

Route 1

Na 24 uur Vegas stappen we weer in de auto en rijden we naar het westen tot aan de kust. Vanaf hier rijden we nog 200 mijl over de bekende Route 1 terug naar San Francisco. Jammer genoeg is het weer niet echt fantastisch waardoor de sfeer er op het strand van Santa Cruz niet lekker uitkomt. Onderweg zien we ook wel surfers, die in hun wetsuits op hun board liggen te wachten op de perfecte wave, maar tegen een grijze miezerachtige achtergrond, lijken ze niet op de dudes van de televisie en krijg je toch eerder medelijden met ze..

Hearst Castle

Omdat we in de hele vakantie nog geen museum/toeristische atractie hebben bekeken, gaan we naar Hearst Castle. Dat hadden we beter niet op een zondag middag kunnen doen.. Voor 20 dollar mogen we met een bus de berg op en krijgen we een enorm oninteressante rondleiding van een lokale man. Het enige wat we ons herinneren is: Geen flits, ook niet buiten, dit kan mensen verblinden en leiden tot schadeclaims.. Niet afdwalen van de groep, dit is ook niet mogelijk aangezien de vrouw van deze meneer als een politieagent achteraan loopt. Niet van het tapijt af als je door de vertrekken loopt, wanneer ik per ongeluk 1 voet 10 cm van het tapijt af op de grond zet gaat het alarm af.. enz.. Heel gezellige staat dat California!

Terug in San Francisco gaan we nog een laatste keer eten met Bertrand en Marize die inmiddels is aangekomen. En dan is het maandagochtend weer tijd om terug te gaan naar Boston..

Diederik en Titia

Nadat Diederik en Titia in Maine zijn gaan kamperen en voordat ze weer op pad gaan naar New York een leuk uitstapje met een paar collega's uit het Steele Laboratory: Apple picking in New England. Het klinkt nogal suf (en dat is het ook..) maar het trekt verbazend veel mensen. We rijden een uur de stad uit om erachter te komen dat we niet de enigen zijn deze zaterdagmiddag! De parkeerplaatst van deze 'farm' staat vol met SUV en sommige delen van de appelgaard zijn al helemaal kaal geplukt. Als je iets verder van het pad loopt zijn er echter volop lekkere appels te vinden!
Als de tassen vol zijn en de lunch op rijden weer terug om de taart te bakken. Het recept van allerhande.nl (anderhalf uur in de over??) levert niet het gewenste resultaat. Er zijn nog heel wat appels over, dus als iemand ons kan laten weten hoe je een lekkere appeltaart bakt, graag!

De appels

Titia in actie

Collega uit het Steele Laboratory

HP en Died beklimmen Mount Washington

Boven vriest het..

MacBook perfect for Skype

Mijn nieuwe computertje is niet alleen heel erg mooi en snel, maar ook perfect om te Skypen! Tops was zo onder de indruk dat hij er een foto van heeft gemaakt.


Waarschijnlijk dus tot bels!

Julius

Vorige week is Julius business class met KLM naar Boston gevlogen en vanaf nu is de familie weer echt compleet! Hij voelde zich gelukkig meteen thuis en heeft zijn plekjes al gevonden..
Dit weekend mocht hij ook zijn eerste stapjes buiten doen. Eerst nog wat onwennig maar op dag twee zat hij al boven in een boom omdat hij een eekhoorn achterna zat.

Voor het eerst naar buiten

Plomp 15 goes Boston!

Na lang wachten op het verlossende emailtje dat Continental vanuit Newark eindelijk vertrokken is, check ik toch maar eens de site. Ahh! Willie en Slis vliegen al boven Rhode Island, onze ieniemienie buur staat.


In de Dodge dus en snel naar het vliegveld, hier neem ik ook nog eens de verkeerde beslissing door braaf in de centrale parkeergarage te gaan staan, waardoor ik na een speurtocht langs verschillende verdiepingen van deze enorme bunker uiteindelijk bij de gate kom waar Willie en Slis al staan te wachten. Na een paar gezellige binnenkomers; nog gefeliciteerd, wat is je haar lang en wat is het warm, bedenken we nog even dat het in NL al 3 uur 's nachts en stappen we in de auto op weg naar Weston voor de welkoms-BBQ!

Het is voor Willie en Slis de eerste keer in de USA en we verbazen ons samen over de grote gebouwen (gelukkig zijn ze niet in NY geweest..) de amerikaanse rijstijl (met je vrachtwagen links voorsorteren en dan zonder richting aan te geven rechtaf gaan..) De sirenes


(ja Jeroen, ik overdreef echt niet!) en de enorme snelwegen/tunnels dwars door de stad.

In Weston staat HP klaar met alle hapjes en drankjes en begint de ouderwetse Plomp-marathon..

Vrijdag heb ik vrij en gaan we suburbia verkennen, naar de Russo's voor de groenten, de Stop en Shop en even langs de slijter want vanavond komen de jongens op bezoek! Maarten en Stephan hadden in de week voorafgaand de toon al gezet via de mail, dus eindelijk de echte ontmoeting. Tot diep in de nacht wordt er geintegreerd tussen onze oude en nieuwe vrienden terwijl wij al lekker lagen te slapen!


Zaterdag nog meer suburbia met de honden in het bos en daarna een bezoekje aan het lab omdat ik nog wat muizen moet bekijken. In het lab is het even schrikken als blijkt dat er drie collega's zijn die net op het punt staan om te gaan opereren.. Terwijl ik in de kolonie mijn proeven doe, wordt de rest door Yannis ingewijdt in zijn experiment naar borstkanker bij muizen. Tumoren worden verwijderd en het blijkt dat het verdoven en dichtnaaien langer duurt dan de hele operatie.

Mijn bureau in het lab

Dan is het tijd voor de eerste glimp van Boston, door het schattige oude Beacon Hill lopen we naar Boston Common, een groot park midden in de stad voor een klein burgertje wegens brakheid.. Na al deze inspanning snel weer terug naar Weston voor een spelletje Carcasonne.


's Avonds proberen we ons te laten meeslepen door the American way of life, maar stappen in de Mall van Natick, de droom van elke 14-jarige puber blijkt echt te saai ondanks de drukte!

En dan is er regen.. De hele dag lang.. Perfect voor een bezoek aan de J.F.K library and Museum.



Dit gebouw is geschonken door Kenedy en bevat naast zijn bibliotheek een museum met heel veel beeldmateriaal over zijn leven vanaf zijn graduation op Harvard College tot aan het bekende schietincident.


Heel interessant en na de introductiefilm die is samengesteld uit beeld- en geluidsopnamen waarin Kennedy alleen zelf aan het woord is zijn wij al verkocht.. Nooit geweten dat hij er zo goed uit zag in zijn tennispak!


Wegens nog meer regen ook nog even naar het MIT museum dat gaat over de geschiedenis van het Massachusetts Institute of Technology en alle ontdekkingen (zoals de atoombom van Hiroshima) die daar zijn gedaan.

Eten bij Maarten in Beacon Hill

Maandag besluiten we te gaan Whale Watchen, via the North End lopen we langs het water naar Long Wharf waar we opgewacht worden door onze 300 medepassagiers die allemaal vrij hebben omdat het Labor Day is, strakke planning!


Als we de haven net uit zijn zien we meteen een groep van wel 100 dolfijnen overal rondom de boot zwemmen, leuk! Na een tijdje varen we door naar een plek waar de walvissen altijd eten en we hebben geluk, we zien er meteen een! Hij trakteert ons zelfs op wat trucjes maar het blijft lastig om die tanden en staart net op de foto te krijgen.. Op de terugweg nog een leuke sightseeing tour langs Haymarket en Faneuil Hall, het Covent Garden van Boston.

Dinsdag wandelen we weer in de stralende zon door Cambridge en Harvard Square.

Harvard Yard

Law School

John Harvard

Boston Common

Omdat de Red Sox het niet zo goed doen dit seizoen kunnen we nog kaarten krijgen voor de wedstrijd tegen de White Sox uit Chicago, in het oudste stadion van Amerika, Fenway Park winnen onze helden ook nog eens, al is het maar met 1-0. Ortiz de sterspeler zit er niet goed in en raakt helaas niet 1 keer de bal..



En dan gaan we op pad naar het zuiden, eerst even naar Super Shoppingland de Wrentham Outlet. In de middle of nowhere ligt dit enorme winkelcentrum. Strategisch lopen we alle winkels af en eindigen met vooral babykleren, luchtjes en een cadeau voor HP. Met de auto volgeladen met kampeerspullen rijden we naar Newport, Rhode Island en settelen we ons in de Travelerslodge, een eerste klas Motel! In de gezellige haven met allemaal restaurantje eten we een visje in wat uiteindelijk de HipHop bar van Newport blijkt te zijn. De lokale bevolking doet zijn best om met ons te integreren, maar als blijkt dat deze Federal Police-officers niet bereid zijn om enig staatsgeheim aan ons te verklappen, vervolgen we de woensdagavondborrel weer met zijn drieen.

Donderdag maken we ons op voor de Clifwalk een wandeling van 1.5 uur over een pad over de rotsen van de baai van Newport.


Het pad loopt langs de tuinen van wel 20 enorme vakantiehuisjes van oa de Vanderbilts en Newport College, ook geen lullige locatie voor een universiteit!

Brakers

Aan het einde van de trail verwachten wij een shuttle busje dat ons terug brengt naar de auto, maar dat busje blijkt niet te bestaan.

Onze redding is gelukkig nabij en bestaat uit twee college-jongens die in hun wetsuite net de zee uitlopen waar ze met harpoenen aan het vissen waren..

Vanuit Newport op naar Hyannis, Cape Cod, van waar we de boot naar Martha's Vineyard willen nemen. Als we uiteindelijk daar aankomen blijkt het toch wat onhandig om op de boot te gaan wachten en dan zonder auto verder te moeten (we burgeren al lekker in!) en daarom rijden we door naar Porvincetown helemaal in het puntje van de Cape. Bij het eerste hotelletje dat we uit de LP hebben worden we in eerste instantie vriendelijk ontvangen. Wanneer blijkt dat de kamers iets boven ons budget liggen en wij dat heel vriendelijk zeggen, wordt de grote vriendelijke homo opeens a-relaxed; I don't like you cheap people; I never want to see you again; don't need your cheap money.. Totaal verbluft stappen we in de auto en bedenken wat we tegen hem hadden moeten zeggen.. Op naar de Cape Codder een klein hotelletje vlakbij het centrum. Wederom lekker gegeten, dit keer mosselen en op het moment dat we denken dat alles dicht is ontdenken we de lokale disco aan het strand! We kijken onze ogen uit!

Vrijdag nog even snel langs de National Seashore en dan weer terug naar Boston



Want; 8 September HP jarig!
Onderweg hebben we genoeg tijd om de auto te versieren en als we aankomen moet HP een paar rondjes om de rotonde van de oprijlaan.

Happy birthday!

HP, David en Renee hebben een feestje georganiseerd omdat ze resp. 29, 24 en 21 worden! Maar eerst eten bij Legal Seafoods bekend van de Clam Chowder die ze elke vier jaar na de inaugurale speech van de President serveren.

En dan voor het eerst (?) clubben in Boston

Gypsy

Na nog een middagje in Weston maken we ons op voor de laatste avond op Dana Street.. Het was weer ouderwets gezellig en ik ben blij dat ik nu ook eindelijk een paar toeristische atracties van Boston heb gezien!