Triple Io Vivat!

Of het nu kwam omdat de gezelligste rechtenstudent van Nederland hier inmiddels een maand zat, of dat het door David kwam (vierde jaars geneeskunde doet keuze vakken in Boston), ik weet het niet maar afgelopen week was een beetje de Boston studenten revival week, odz Triple Io Vivat, in Boston gooien we de boel nog een keer lekker nat.
In het inspirerende gezelschap van Maarten, Stephan, David, Merijn en Piepers hebben we een bijzonder volwassen week achter de rug;

Donderdag NLBorrels:

de maandelijkse societeits borrel van de Nederlandse gemeenschap in Boston - gewoon hard drinken, beetje blaaten en handjes schudden met gezellige nieuwe Nederlanders (enter David). Merijn, Ivanka en Maarten doen een gezellige naborrel tot een uur of 6. Maarten slaapt alleen..

Vrijdag:

Ik heb productievere dagen gehad in mijn leven, daarom de verleiding om de Vrimibo (vrijdagmiddag borrel) mee te pakken weerstaan en 's avonds mijn broques in de hoek geslingerd, een goed boek gepakt en rustig gecrashed in Weston.

Zaterdag:

De dag begint verwarrend met een SMS van Stephan om zaterdag ochtend om 11:54

Huh............is dit de hemel? Waar ben ik?............Hallo ik voel mijn benen niet meer ............water..............help................mamma

Vervolgens een wat warrig telefoontje van Maarten over dat hij tot 7 uur in de haven heeft gezeten. Om een kort verhaal lang te maken, Tom, David, Maarten en Stephan hebben zich prima vermaakt met een spelletjesavond met wat versnaperingen, om 7 uur 's ochtends hadden ze zin om te zwemmen en hebbeb ze een duik in Boston Harbor genomen om vervolgens met een stofzuiger, duikbril en vlag een korte parade te houden in de North End.

Wat je de jongens wel moet meegeven is dat ze keurig om 2 uur op de golfbaan stonden voor 18 holes golf. De frisse lucht en het goede gezelschap deed wonderen en buiten Maarten zijn zweetaanvallen leek er niets aan de hand. De eerste ronde van de Wayland open is overigens overtuigend gewonnen door Maarten - respect.



Om dit te vieren hebben we gezellig ge-BBQ-ed in Weston,


Merijn,

David

en Piepers vonden golf iets voor oude mannen en schoven dus bij de BBQ aan. De hele avond mooie, brakke en/of gave verhalen zitten vertellen over hoe mooi het studenten leven toch was (en voor david is)...

Zondag:

Doorgegaan waar we de avond er voor waren gebleven de hele dag mooie, brakke en/of gave verhalen zitten vertellen over hoe mooi het studenten leven toch was... 's Middags nog een kleine activiteit; naar het bos met Calvin en Hobbes.


Met zijn allen in de wagen


En iedereen is dikke vrienden!


Maandag:

werd David 24 en was het Merijn zijn laatste avond, dus dat moest gevierd worden. Uit eten onder het motto never change a winning team schoven voor dit feestje (je raad het al) Stephan, Maarten, Merijn, David, Piepers en ik aan. Lekker gegeten en de hele avond mooie, brakke en of gave verhalen zitten vertellen over hoe mooi het studenten leven toch was.....

Vooruitlopend op het enorme salaris dat Merijn binnenkort ongetwijfeld gaat verdienen was hij zo vriendelijk om bij de credit card roulette als winnaar uit de bus te komen (met als prijs de rekening voor de avond)

Op het einde moest er nog bijna even gebrast met een grote Amerikaan, waarom was niet helemaal duidelijk, maar hij heeft er ongetwijfeld om gevraagd.

Kortom een enerverende week, maar zoals altijd komt aan alle goede dingen een eind; Merijn is gisteren avond moe maar voldaan terug naar Nederland gegaan, Maarten en ik weer aan het werk, David aan zijn scriptie begonnen, Piepers heeft haar onderzoek weer opgepakt en Stephan is verder gegaan met de verovering van de Amerikaanse markt met zijn bedrijf. Een fantastische week achter de rug, met veel plezier, mooie verhalen en dito grappen en ook nog goede gesprekken. Zoals Stepan mailde "het was een weekend om in te lijsten", en zo is het maar net!

24 H New York

Okay, New York. Veel verhalen over gehoord, maar zelf meemaken is toch iets anders. Na een rit van 4,5 uur met de Fung Wah-express stonden we in Chinatown NY. Voor 15 dollar heb je dan een rollercoaster rit gehad over de highway. De chinese buschauffeur bestuurt zijn bus als een normale personenauto. Oftewel, links en rechts inhalen met 130 km/h. Bumperkleven, daarna hard remmen, toeteren en veel meer dingen die ik niet heb gemaakt door rustig verder te slapen.Iedereen kent de verhalen wel over NY... maar Merijn trapte er toch in. Na 5 minuten toch wat last van de nek. Ja, die gebouwen zijn toch wel erg hoog, en je blijft maar kijken.

Gelukkig had ik een goede tourguide bij me. In de korte tijd die we hadden toch veel dingen gezien. Het begon, zoals gezegd, door uit een rustige bus te stappen en terecht te komen in overwhelming Chinatown. Naar mijn mening is het zo dat als je 1 Chinatown hebt gezien, dat je ze dan heb je ze allemaal gezien. Maar toch, om juist daar uit te stappen in de drukte. Gelukkig had mijn tourguide het goede idee om na de eerste indrukken meteen maar rustig in een Peking Duck restaurant te gaan eten. Na een korte tien minuten stond er een volledig gebraden eend op tafel. Een goede start!

De fire truck, hierboven, "Engine Ten", is die van de firehouse naast ground zero. Ook daar natuurlijk een bezoek aangebracht. Erg indrukwekkend. En als je dan de jongens ook nog voorbij ziet rijden. Vooruit, dan maar als een echte toerist een kiekje.

Onder de amerikaanse vlag kom je trouwens echt niet uit. De NYSE heeft een mooie, zoals je kan zien. Maar op auto's, aan huizen eigenlijk overal zie je de star and stripes. En natuurlijk ook de stickers met "We support our troops". Na de diverse toeristisch hotspots was het tijd om ons te voegen bij onze lokale gids. Ineke, een kennis van Hp woont al weer een tijdje in NY en kent dus de echte hippe plekken van de stad. Van te voren had ze al wat reserveringen gedaan, dus we zaten goed! We begonnen met een drankje op het dakterras van hotel Gansevoort. (ja, de link werkt of kijk verder op hotelgansevoort.com). Voor de kenners: in het Meatpacking District. Voor de niet-kenners. 1 van de weinige dakterrassen in NY waar een bar is. Kortom een sjeike plek. Maar we waren nu ook met een echte kenner op stap. Normaal sta je in NY voor een beetje normale tent drie kwartier in de rij. Maar ja, das een beetje jammer als je voor het weekend over bent. Dus voor de volgende tent stonden we dan ook op "the list". De Pastis, ook een leuke tent. Bekend om zijn celebspotting. Een echte franse tent. En zoals overal in Amerika, een zeer goede bediening. Goede franse keuken, lekker wijntje erbij, alles er op en er aan. Om de rij te vermijden voor de volgende toptent zijn we daar helaas rond een uur of elf vertrokken. Inmiddels was ons groepje gegroeid tot 9 Nederlanders. Inderdaad, allemaal lui die hier werken. Kortom, als enige student was het gezellig tussen de consultants, fiscalisten en advocaten... Voor de kers op de taart had Ineke bedacht dat we naar de Pink Elephant moesten. Het was erg relax om met wat kenners op pad te zijn. Wanneer ik alleen op pad zou zijn gegaan naar NY was ik waarschijnlijk terecht gekomen in een scharrige Ierse pub. Nu stond ik een van de meest hippe tenten van NY. Met de tips en tricks van Ineke waren we in ieder geval ook weer snel binnen. Ook hier kan je gerust drie kwartier staan te wachten. Goed, het kost je dan wel wat geld (met de hele groep was de rekening 1500 dollar), maar okay, het was het waard. Volgende dag wakker geworden met uitzicht op de wijk van Central Park.

Das toch ook wel deftig, zoals je hier links ziet. Nadat Hp me kwam ophalen zijn we dus maar naar het park gegaan om daar te lunchen. Helaas, deze keer moesten toch echt in de rij gaan staan.

En om met je brakke hoofd een uur te wachten om aan tafel te gaan vonden we, itt de rest van de mensen, toch echt iets te overdreven. Daarom maar wat broodjes gehaald en in het park een beetje bijgekomen. Ook een goede optie! Daarna alle kracht verzameld om verder te gaan met de NY tour. Times Square even meegepikt. En nog even terecht gekomen in een heuse streetparade.

Okay, een streetparade schijnt niet zo bijzonder te zijn in NY, maar als mensen een laffe afspiegeling van een carnavalsoptocht houden voor de Dominicaanse Republiek, dan blijf je toch maar even staan. Verder nog maar een beetje rond gedwaald en toen was het alweer tijd voor de dodemansrit terug naar Boston. Kortom, wat een stad geweldig!

Met de groeten van de ijscoman!

En we zijn weer in Weston

Marco en Sarah zijn na het zien van Brokeback Mountain voor twee weken naar Montana vertrokken en zitten nu in een huisje waar de dichtsbijzijnde supermarkt 50 mile rijden is, terwijl wij weer genieten van het huis, de tuin, de honden en soms van de kat.
Zaterdag hebben we het weekend op gepaste wijze ingeluid met een spelletjesavond..

Gezellig liggen badderen dus en weinig spelletjes.. Hier op de foto links Stephan, samen met HP organisator van de NL borrel, en achter in het bad Dico, ontmoet op de laatste borrel.

Boston - Where everybody knows your name

Excuus voor de lange interval tussen onze posts, ik zag dat het alweer twee weken geleden is maar we hebben er een goede reden voor, het vakantie seizoen is nu echt van start en we hadden de afgelopen twee weken (in volgorde van opkomst) Merijn Tops, Bas Vink, Wies Schellaart, Saskia Slingenberg en Jeroen van de Pol op bezoek.

Merijn is hier gezellig voor een maand op summer school en woont tijdelijk in ons oude huis, Bas en Wies waren voor Accenture in Chicago geweest, Saskia en Jeroen wonen op het ogenblik in Dubai maar zijn drie weken in de US op vakantie en hadden als eerste stop Boston.

Aangezien we tussendoor ook nog verhuist zijn waren het drukke, gezellige en hectische weken. We wonen nu sinds 1 augustus in ons nieuwe huis vlak naast Harvard. Ons nieuwe huis is wat vreemd ingericht en ligt in de achtertuin van een ander huis, maar heeft een boel charme. Verder zit er een prachtige veranda aan vast en kunnen we buiten zitten, met de hitte van de afgelopen weken een welkome feature. We hebben met behulp van Craigslist (soort van Marktplaats) en de Ikea inmiddels een aardige inboedel bij elkaar verzameld.

Het vertrek van de Oaklandstreet verliep nog enigsinds moeizaam door onze (portugees sprekende) huisbaas die opeens vond dat hij 150$ extra van ons moest krijgen voor het vele water dat wij, en onze gasten gebruikten. Volgens hem liepen de kosten de spuigaten uit sinds wij in huis waren komen wonen. Hij voelde zich bestolen en hij moest dus extra geld hebben. Aangezien wij naar amerikaanse begrippen leven als twee woestijn bedoinen (qua watergebruik dan) vond ik dat een lastig verhaal. Maar om de beste terwille te zijn had ik heb met handen en voeten (mijn portugees is net zo slecht als zijn engels) duidelijk gemaakt dat ik er over zo nadenken en met een tegenbod zou komen. Navraag bij de watermaatschappij leerde mij echter dat het verbruik constant was maar dat de waterprijs per 1 juni omhoog was gegaan. Om hem enigsinds tegemoed (ivm vele bezoek) te komen had ik bedacht dat ik hem wel 30 dollartjes wilde schenken. Gewapend met deze kennis, allesinds redelijke oplossing en een vriendelijke glimlach naar de buurman, hij reageerde uiterst sympatiek door me in Portugees toe te grommen dat ik me niet met zijn zaken moest bemoeien en dat hij mijn geld niet meer wilde. Zijn gezicht staat nog steeds op onweer maar zijn vrouw lacht al weer naar ons.

Voor de rest veel gezelligheid in het zomerse Boston, alle vrienden in Nederland staat garant voor veel ouderwetsche borrels, leuke discussies en de slechte grappen (schools out let's party!). Vannavond zijn Piepers en ik in Weston in het huis van Marco en Sarah en hebben we voor het eerst in twee weken even wat tijd voor onszelf, ook wel weer eens lekker.

dat was even een korte update, binnenkort meer teksten en de foto's, ik ga nu van mijn welverdiende nachtrust genieten.

all the best! HP

p.s. ons nieuwe adres is:

67a Danastreet apt 1 L
Cambridge MA 02138

Verrassing!

Dit weekend zijn we druk bezig geweest met ons nieuwe huis, op vrijdagavond door de stromende regen met 20 mile/hour naar de lokale Ikea. Hier zijn we goed geslaagd, nieuwe stoelen lampen, een tafel en nog allemaal kleine dingen voor de gezelligheid. Verassing nummer 1: Zaterdagochtend bleek dat we naast 5 zwarte ook 1 rode stoel hadden en dat er bij onze tafel 1 scharnier te weinig was geleverd.. Ook was het ophangen van het douchegordijn zonder ringen lastig. Gelukkig waren we bij de kassa van de Ikea een Nederlander tegen gekomen die voor zijn hele gezin de hele inboedel aan het kopen was en zelf met de trein was. Hij is met ons teruggereden en heeft de volgende dag onze spullen nog opgehaald omdat hij toch nog een keer terug moest. Alles is dus nu compleet en in elkaar gezet. Zaterdag avond meteen verrassing 2: Een telefoontje van Merijn , een dispuutsgenootje van HP die maandag zou komen (dachten wij..) en al een uur op het vliegveld op HP stond te wachten! Die hebben we dus heel snel opgehaald waarna we de lokale kroeg bezocht hebben om om 00.00 te kunnen proosten op mijn verjaardag! Iedereen bedankt voor alle lieve telefoontjes, berichten en e-cards, ik voelde me helemaal jarig! Hp heeft voor mijn verjaardag de kunstwerken die we van de jaarclub en het bridspersoneel gekregen hebben laten inlijsten en het is heel erg mooi geworden, als ze aan de muur hangen uiteraard foto's.
Inmiddels draait Merijn al aardig mee in het Boston leven, hij is hier voor een summer course van 4 weken en heeft net zijn Harvard pasje opgehaald.

Weer naar de Cape!

Om de week Boston voor Mart compleet te maken, gingen we na de bergen en 4th of July in New York ook een weekendje naar de Cape. Dit keer waren we uitgenodigd door Bob de mede-eigenaar van de Sportways hockeykampen. We kennen hem van he gemengde hockey van MIT. Voor de komende 3 kampweken rondom Boston waren er 10 jongens overgekomen die zowel door hun hockeykwaliteiten alswel hun aantrekkeingskracht op de collegemeisjes goede zaken doen en wel 600 kampers op de been brengen! Maar aangezien het kamp nog niet begonnen was zocht Bob naar wat vrouwelijke entertaining tijdens de BBQ. Daar voelden Willemijn, Anneluuk en ik wel wat voor! Hp mocht van Bob ook komen (omdat hij waarschijnlijk wist dat ik anders niet zou mogen gaan) en die nam gelijk Maarten en Mart.
Om de file te omzeilen vertrokken we vrijdagavond al en vielen we midden in een pokeravond die naadloos overliep in een gezellige disco/borrel. Zaterdag dus een beetje sloom op het strand gehangen..

en ons opgemaakt voor de BBQ met 3-3 hockeywedstrijdjes op Bob zijn eigen kleine veldje in de achtertuin. Samen met Evert haalde ik nog de finale, maar die verloren we uiteindelijk van een Kiwi..
Helaas liepen we daardoor de hoofdprijs, een stukje Cape Cod ter grote van een Square Inch mis.. Later bleek dit een van Bob's mislukte ondernemingen was en uiteindelijk iedereen met een stukje naar huis ging, joehoe wij hebben nu 2 inch van de Cape, nu alleen opletten voor Tjerk die iedereen wil uitkopen zodat hij ooit zijn voet op zijn eigen land kan zetten. Dan moet hij alleen wachten op laag water want de roddel gaat dat alle vergeven stukjes maar een aantal uur per dag droogvallen!

HP en Mart in the Green Mountains

Henk in Houston

In het kader van de vader en zoon male bonding ben ik Henk, die voor zijn werk in Houston Texas was gaan opzoeken! Naast het zien van mijn vader is zijn natuurlijke biotoop (tussen de Olie zoekers in Texas) was het een bijzondere ervaring om de texaanse way of live te leren kennen.
Het is toch nog een goede 4 uur vliegen van Boston naar houston en ook qua cultuur zijn er nog wel een aantal verschillen te ontdekken. Houston is bekend om zijn olie industrie, medische sector en het Nasa space center. Houston is ook het eerste woord wat op de maan in uitgesproken. (Houston, the eagle has landed). De texaan is groot, zijn auto is groot, zijn hoed is groot. Verder is Houston niet echt een vakantie bestemming waar je als tourist veel kan doen, maar wel gezellig met Henk naar de verschillende atiquariaten die Houston rijk is geweest en 's avonds naar een wedstrijd van de Houston Astro's.

Verder op zondag bij een oude studie vriend van Henk op bezoek geweest, heerlijk gegeten, schuine geologen liederen gezongen en een geslaagde avond gehad.

Op maandag moest Henk werken dus kon ik in mijn eentje de stad gaan verkennen, veel gelopen, weinig gezien, het is niet echt een stad voor voetgangers / touristen/ mensen zonder SUV.

Dindsdag ochtend vroeg samen met Henk naar Boston gevlogen voor een paar dagen vader en zoon vermaak in de leukste stad van de US of A

Nieuw huis

Het begon als rondkijken om de markt te verkennen, maar al bij het derde huis dat HP even ging bekijken had hij iets heel leuks gevonden! Per 1 augustus hebben we dan ons eigen huis in Boston, zonder franse huisgenoot!! Wies, Sas en Tops, hebben jullie ook wat te doen tijdens jullie bezoek aan Boston :-) Ons nieuwe huis is ook in Cambridge, vlak bij Harvard Square. Het is een leuk oud huis waar wij de helft van de begane grond krijgen en er rond het huis 'net' genoeg plek is voor een paar stoelen en een BBQ! Verder een grote slaapkamer, badkamer en keuken en een woonkamer. Nu op zoek naar leuke meubels en ongeveer een halve uitzet aangezien we geen enkele pan, bak of stoel hebben...

Jammer genoeg is het voetbal weer afgelopen, de wedstrijd tegen Portugal had hier iets dramatisch, met ongeveer honderd enthousiaste medelanders was het bijna onmogelijk iets op de twee TV's te zien..

De bitterballen in de rust gaven ons hoop maar na 90 minuten konden alleen de 5 aanwezige Portugezen juichen.
Dus geen wedstrijd op 4th of July, maar gelukkig organiseert de stad wat andere festiviteiten zodat we in ieder geval iets te doen hebben!
HP gaat met Mart naar NY voor een tequila wedstrijd met de lokale van der Weijden en een bezoekje aan een collega van de ABN.

Ons adres vanaf 1 augustus:
67A Dana Street apt 1L
Cambridge, MA 02138

NL - Servie Montenegro in Boston

Het WK is ook voor ons begonnen! En wel om 7.30 op zondagochtend met een oranje ontbijt bij Femke en Tom. De attente amerikaanse buurvrouw zette hem lekker in met een glaasje Oranje Wodka met een beetje jus voor iedereen, proost!

Na het ontbijt op naar de Irish Pub omdat er gedacht werd dat de Italiaanse bar waar alle NL zouden gaan kijken te klein zou zijn.. De Irish Pub was in ieder geval groot genoeg, misschien wel iets te groot.. En nog een groter minpunt, geen bier voor 12.00..

De wedstrijd was ook wat moeilijk te volgen in deze omgeving die ongeveer net zo donker was als de helft van het veld. Maar na een wat stroef begin met koffie en cola kwam de stemming er toch redelijk in na de 1-0.

Na de wedstrijd toch maar met zijn allen naar little Italy gelopen, waar de Grafiti bar op zijn kop stond! Oranje alom inclusief enkele leeuwenhosen! Hier hebben we gezellig nagepraat en besloten dat dit toch de place to be is voor de komende 6 wedstrijden.

Voor wie HP mist op de foto's; onze granola-eater (= geitenwollen sok) was een dagje aan het wandelen in de White Mountains met zijn nieuwe amerikaanse vrienden! Ook leuk

Fam Pieters in Boston

Het was een beetje stil op de blog, maar dit kwam door hoog bezoek uit NL! Mijn ouders waren de afgelopen twee weken bij ons op bezoek.
Na 5 dagen met onafgebroken regenbuien waarbij stukken van de buitenwijken overstroomd waren is het sinds de fam Pieters is geland stralend weer, elke dag 25-30 graden, dus als wij werken verkennen zij de stad, met als resultaat dat ze in een week al meer gezien hebben dan wij..
Een van de leuke toeristenattracties van Boston is de Freedom trail. Een wandelroute langs alle historische plekken die door een rode lijn op de weg is aan gegeven. De wandeling begint bij het State House aan Boston Common, een groot park midden in de stad. Via downtown, Quincy Market, the North End en little Italy loop je naar de havens in Charlestown.

State House, Boston Common

Oud kerkhofje

Haven in Charlestown

Ander hoogtepunt van de dag ; Dim summen in Chinatown!

Duxbury

In het weekend willen we de buurt een beetje verkennen en stappen in de auto naar Newport in Rhode Island. Halverwege staat opeens alles vast.. De eerste echte file in Amerika omdat door een ongeluk de hele snelweg is afgezet en iedereen er over 1 afritje afmoet.. Na twee uur trek de airco het nog maar matig, maar kunnen we eindelijk omdraaien en komen we via een kleine omweg in Duxbury, een oude kustplaats ten zuiden van Boston. Er is toevallig een reunie van de plaatselijke scheepswerfschool en daarom kan je een tocht met een boot maken in de baai.

De kapitein schept heerlijk op over hoe duur de huizen in deze baai zijn, welke films er opgenomen zijn en wie er allemaal wonen. Ook schijnen de Pelgrims hier op deze plek het allereerst aan land gekomen te zijn, maar in de loop van de week blijkt dat elk zichzelf respecterend dorp tussen Boston en Cape Cod hier op een of andere manier aanspraak op maakt!

Dankzij Memorial Day kunnen we een dagje langer genieten van het mooie weer. De middag brengen we door op en rondom Harvard. Wilt, al 7 jaar Professor in het klassiek Chinees geeft ons een prachtige rondleiding. Hp en ik hadden hier al vaker rond gelopen, maar de anekdotes en wetenswaardigheden die we nu tijdens het lopen allemaal erbij kregen maken het geheel pas echt bijzonder.

Cape Cod

Na drie dagen hard werken vertrekken we vrijdagochtend alweer naar Cape Cod. Op aanraden van Sarah en Marco hebben we een huisje gehuurd in Provincetown. Na alle verhalen die we inmiddels hebben gehoord over dit oort dat ook bekend staat als P-town maken we ons een beetje zorgen.. In het lab, hoor ik verhalen die me doen denken aan Valkenburg op een dag dat heel NL en Duitsland vrij heeft.

Provrincetown by rain

Hier hebben wij alleen niets van gemerkt, omdat het weer net tijdens ons weekend wat minder was.. Maar elk voordeel hebt zijn nadeel, want nu was er dus helemaal niemand!

Dus hebben we uitgebreid de winkels en gallerietjes kunnen bekijken en hebben we heerlijk gefietst en gewandeld door de duinen, (bijna) zonder mensen tegen te komen.

Het leek misschien wel een klein beetje op Vlieland deze omgeving. Tijdens de regenbuien was er ook niet veel getreurd omdat ons huisje superleuk bleek te zijn! De buurmannen waren net klaar met opknappen en alles zag er even mooi uit. Elke kamer was geschilderd in een andere kleur en had andere gordijnen!

We hebben volop foto's gemaakt die we misschien kunnen gebruiken bij de inrichting van ons nieuwe huis, ons contract loopt tot 1 september en hopelijk vinden we iets zonder huisgenoot voor daarna.

En 's avonds lekker spelletjes gedaan. Hp en Jose hadden het een beetje moeite met het verhandelen han koeien; hier geeft Hp weer een duur paard voor bijna niks weg..

Frodo & DJ Tiesto

Vorige week in NY heb ik Frodo door alle drukte denk ik het minst gezien van alle mensen in New York. Gelukkig is Frodo nooit te beroerd om een stukje te reizen dus kwam hij afgelopen zondag met de Orient expres naar Boston. Om een uur of 3 Frodo opgehaald bij de bus in een af grauw Boston, al 48 uur non-stop regen, wind en ellende. Aangezien het niet te doen was om naar buiten te gaan hebben we een indoor programma voor Frodo opgesteld, na een rondleiding door het consulaat een Nederlandse kop koffie een geheel verzorgde rondrit door de stad. Vanuit de auto de highlights aan ons voorbij laten trekken.

Na een regenachtige rondrit een uitgebreide rondleiding door onze "crib", zijn we (weer door de stromende regen) naar Harvard gereden voor een wandeling over het Campus. Met annique haar pas mogen we de facaliteiten van Harvard op dus zijn we naar de Bibliotheek geweest. Harvard heeft hier in Amerika de reputatie dat ze een heleboel dingen al heel lang heel goed doen en dat zie je ook terug op de Campus. Een fantastisch complex, prachtig onderhouden en de sfeer ademend van een world class universiteit. Na een rondje Harvard naar onze stamkroeg de Shays, waar we onder het genot van een paar locale biertjes uitgebreid en openhartig hebben bijgepraat. Erg gezellig en een avond om te herinneren.

Maandag = werk met een zwaar hoofd
Dindsdag = werk
Woensdag = werk
Donderdag = werk

Donderdagavond = NL Borrel!!

voor het eerst in mijn leven naar de NL borrel, ik had hier gemengde verhalen over gehoord dus dan is meestal het beste om het zelf een keer mee te maken. Was een zeer geslaagde avond, veel leuke, diverse nederlanders ontmoet, gelachen en veel te laat naar bed gegaan. speciale vermelding voor Laurens Tops, de broer van Merijn die hier voor een congres was.

Vrijdag = DJ Tiesto

Waar een klein land groot in kan zijn!! het doorgesnoven neusje van de Nederlandse House zalm kwam voor een optreden op Lansdowne street, de uitgaanstraat van Boston. Het academische jaar is afgelopen en dat wordt hier gevierd. Eerst een outdoor optreden, en vervolgens de house club van Boston in: De Avalon!! Hier een ouderwets goede House avond gehad, tussen de afgetrainde americaanse straat vechters, blonde dollies, dronken studenten, uitgelaten Nederlandse en nog wat meer stond Tiesto het dak van de Avalon af te draaien. Ik ben geen house freak maar hier kan ik wel echt van genieten!

rest van het weekend = heel erg brak ;-(

p.s. voor de mensen thuis in Nederland: er wordt hier vol onbegrip gekeken naar de affaire Hirshi Ali. Niet zelden krijgt het eens zo liberale Nederland er op deze wijze zo van langs. In de wall street journal stond in grote letters de term Dutch Disease en wordt het volgende geschreven: „Eeuwenlang heeft Nederland bekendgestaan als een veilige haven voor dissidenten, vandaag de dag is het echter de Nederlandse dissident die op zoek moet naar een veilige haven”. Vooral in dit land waar iedereen immigrant is en de discussie gaat over oplossingen voor de gehele immigranten populatie van x miljoen mensen is het verketteren van een getalenteerde en uitgesproken politaca moeilijk te begrijpen.

Hans Horrevoets

afgelopen donderdag ochtend vroeg kreeg ik het bericht dat Hans Horrevoets, een van de zeilers die ik vorige week heb gezien in New York tijdens de zevende ettape van de Volvo Ocean Race overboord is gespoeld en overleden. De boot voer midden in de nacht in een zware zee op 2000 mijl uit de kust van Engeland toen er een golf overkwam. Toen het water was weggetrokken was Hans Horrevoets, de meest ervaren en oudste zeiler van de ABN AMRO 2 verdwenen. Er is direct een positioning boei overboord gegooid en de man overboord procedure is in werk gezet. In een donkere nacht en met golven van 4-5 meter hoog is het de bemanning gelukt om Hans in 40 minuten terug te vinden op de onmenselijk grote Atlantische Oceaan. Helaas was dit te laat en is het niet meer gelukt om Hans bij bewustzijn te krijgen. Hij is overleden terwijl hij deed waarvan hij zijn hele leven droomde, wedstijdzeilen op zee. Dream you live and live your dreams..... Door de intensive week in NY was dit opeens erg dichtbij en trekt mijn maag nog steeds samen als ik probeer voor te stellen wat daar moet zijn gebeurt. Mijn gedachten zijn met name bij zijn directe nabestaanden en de bemanning van de ABN AMRO 2 die, terwijl ik dit typ op zondag avond, nog steeds op weg zijn naar Engeland.

Taking a bite of the big apple

New York! New York!

Afgelopen dindsdag had de Volvo Ocean Race een pitstop in "the big apple". Omdat ABN AMRO aan deze race deelneemt en omdat Frodo in de organisatie van dit event zit ben ik de afgelopen week in NY geweest.
De manier om vanuit Boston naar NY te reizen is met de Fung Wah chinatown expres. Dit is een directe busverbinding tussen Chinatown New York en Chinatown Boston. Voor 15$ zit je vier uur in de bus en word je in downtown Manhattan afgezet. New York is de meest dynamische stad ter wereld waar je 24 uur per dag, 7 dagen per week wordt geleefd. Een multiculturele pressure cooker waar iedereen anders is. Dindsdag meteen naar een Borrel die werd gegeven om de aankomst van de boten in NY te vieren, veel champagne, hapjes, oude vrienden en stoere zeilers. Na afloop van de receptie in opperbeste stemming naar het Meat Packing District gegaan. Deze bizarre wijk herbergt een bonte verzameling met slachthuizen en marktgebouwen die gezellig naast de meest hippe bars van NY staan.

Woensdag ietwat brak maar zeker voldaan de stad verkend, wandelend door alle wijken heen naar kantoor waar ik de hele middag afspraken had. 's avonds was er de officiele receptie georganiseerd door ABN AMRO New York, nadat dindsdag al de closing bell op wallstreet door de kapiteins van de boten was geluid was er nu een receptie in Cipriani, het restaurant op wall street beroemd en berucht voor de hoge modellen dichtheid. Ook hier weer veel oud collega's, martini (shaken not stirred) en champagne. Daarna met het team van Volvo nageborreld in een cafe.

Donderdag was de feitelijke start van de race, op een viertal boten waren een kleine 750 gasten die vanaf het water de start van de 7e leg van de Volvo Ocean race mochten meemaken. De boten zijn indrukwekkend groot en snel, de achtergrond fantastisch, het gezelschap goed en ondanks een matige (lees waardeloze) start van de ABN AMRO boten een prachtige ervaring. Gelukkig is deze leg lang en terwijl ik dit typ ligt de ABN AMRO one weer op de eerste plek. Het is indrukwekkend om te zien hoe dit team vooraf aangeeft om mee te doen voor de eerste plek en dit dan vervolgens ook te realiseren. Er is een indrukwekkende media campagne omheengezet en in totaal werken er 120 man aan het promoten en supporten van de twee boten.






Vrijdag de hele dag lekker door de stad heen gelopen en de sfeer kunnen proeven, het is een prachige dynamische stad, vol energy en actie. Vrijdag avond nog wat gegeten bij de Sushi Samba met een leuke gemengde groep van vrienden, bekende en onbekenden. Zaterdag weer met de Orient express terug naar Boston en nu gelukkig nog een relaxte zondag..

Keep you posted.

HP

House Sitting in Suburbia

De afgelopen week hebben wij mogen proeven aan het leven in Suburbia, mijn collega is een week in NL en Annique en ik passen voor de gelegenheid op hun huis. Een hele week kunnen genieten van een riant huis in de bossen buiten Boston. We hebben hier alle ruimte en genieten van het terras, de tuin en een enorme selectie CD-s met muziek die ik nog niet kende. Daarnaast rust de zorg voor de twee "labradoodles" (kruizing tussen labrador en poodle) deze week deels op onze schouders, dus veel ballen, stokken en botten gooien.
Tijdens de BBQ samen tot de conclusie gekomen dat we allebei wel erg genieten van de ruimte en de rust, dus wie weet komen wij ooit ook nog in suburbia terecht.

Verder gisteren erg gezellige BBQ gehad met Tom, Femke (=vriendin die sinds kort ook in Boston is), Frank en Maaike, (die we op de Q-dag borrel hadden ontmoet).

Komende week naar NY voor de Volvo Ocean Race van de ABN AMRO bank, erg veel zin in!

Koninginnedag

Waar heel Nederland op zaterdag koniginnedag viert, blijft men in Boston trouw aan 30 april. De consul had blijkbaar geen rustdag nodig en nodigde ons uit in the Museum of National Heritage in Lexington. Haring, oude kaas, Heineken, saucijzenbroodjes en spekkoek, geserveerd door een leuke Hollandse jongeman!

De quote van de avond: Een mevrouw vraagt aan HP terwijl hij haar een haring presenteerd "Zo jongen, hoe is het nou om met je ouders in Boston te wonen?"
Al met al een gezellige borrel waar door wat onderbrekingen voor een speech van de consul, een presentatie over 400 jaar Rembrandt en het volkslied, wat weinig tijd over was voor het borrelen..

De rest van het weekend hebben we genoten van het huis van Marco en Sarah, het lijkt wel alsof we een weekje op vakantie zijn!

De honden en de poes lijken zich ook te vermaken!